واژه نامه بوردیو (38):اقتصاد کالاهای نمادین

Bourdieu-vajehnameh-ecobnomie bien symboliquqe.jpg

 ÉCONOMIE DES BIENS SYMBOLIQUES
« On touche là un problème très difficile : la sociologie, si elle s'en tient à la description objectiviste de l'échange  de dons, réduit l'échange de dons au donnant-donnant, et ne peut plus fonder la différence entre un échange de dons et un acte de crédit. Ainsi, ce qui est important dans l'échange de dons, c'est en fait qu'à travers l'intervalle de temps interposé, les deux échangeurs travaillent, sans le savoir et sans se concerter, à masquer ou à refouler la vérité objective de ce qu'ils font. Vérité que le sociologue dévoile, mais avec le risque de décrire comme un calcul cynique un acte qui se veut désintéressé et qu'il faut prendre comme tel, dans sa vérité vécue, vérité dont le modèle théorique doit aussi prendre acte et rendre compte. [...] L'ambiguïté des pratiques constitutives de l'économie des biens symboliques fait que le sociologue se trouve confronté à deux vérités exclusives qui sont toutes les deux présentes dans la réalité et entre lesquelles il n'a pas à choisir. [...] Il faut prendre acte de cette dualité et, de manière plus générale, on ne peut comprendre l'économie des biens symboliques que si l'on accepte d'emblée de prendre au sérieux cette sorte d'ambiguïté qui n'est pas le fait du savant, qui est dans la réalité-même, cette sorte de contradiction entre la vérité subjective et la réalité objective (que le sociologue obtient par la statistique et l'ethnologue par l'analyse structurale). »

(« L'économie des biens symboliques », Cours du Collège de France à la Faculté d'Anthropologie et de Sociologie de l'Université Lumière Lyon, Cahiers du Groupe de Recherche sur la Socialisation, N°13, 2e trim. 1994, Lyon, Université Lumière Lyon 2, p.12)

 

اقتصاد کالاهای نمادین
در اینجا با یکی از مسائل  بسیار مشکل[اجتماعی] سروکار داریم: اگر جامعه شناسی صرفا به توصیف عینی گرای دهش ها(هدایا) بپردازد، مبادله دهش ها را به بده - بستان تقلیل خواهد داد و دیگر نخواهد توانست بین  مبادله  دهش ها و یک کنش اعتباری، تفاوت گذاری کند. بدین ترتیب آن چه در  مبادله دهش ها اهمیت دارد، در واقع آن است که دو مبادله گر، از خلال زمان فاصل، بدون آن که بدانند و بدون آن که با یکدیگر  هماهنگی ای انجام دهند، کاری را که انجام می دهند، پنهان  کرده و  حقیقت عینی آن را  پس زنند. حقیقتی که جامعه شناس، پرده از آن بر می دارد؛ اما با این کار، در عین حال این خطر را نیز ایجاد می کند که کنشی را که خود را  خنثی نشان می دهد و باید هم در حقیقت زیست شده اش، به همین عنوان برداشت شود، به مثابه نوعی حسابگری حیله گرانه، توصیف کند؛ حقیقی که الگوی نظری آن نیز باید شکل گرفته و به حساب آید[...] دو پهلو بودن ِ عملکردهای تشکیل دهنده  اقتصاد کالاهای نمادین سبب می شود که جامعه شناس خود را با دو  حقیقت نافی یکدیگر روبرو ببیند که هر دو، در واقعیت  حضور دارند  و نمی توان میان آنها دست به گزینش زد[...] ما باید این ثنویت را به رسمیت بشناسیم و در بعدی عام تر  [بدانیم] که نمی توان  اقتصاد کالاهای نمادین را درک کرد، مگر آن که از همان ابتدای کار،  این گونه از دو پهلویی را جدی گرفت؛ دو پهلویی که در اختیار  پژوهشگر نیست بلکه در  خود واقعیت وجود دارد؛ این گونه از تضاد را که میان حقیقت ذهنی و واقعیت عینی ( که جامعه شناس به وسیله آمار و مردم شناس به وسیله تحلیل ساختاری به دست می آورند) وجود دارد.
     
«اقتصاد کالاهای نمادین»، دروس کلژ دو فرانس در دانشکده انسان شناسی و جامعه شناسی دانشگاه لومیر، دفترهای گروه پژوهش  درباره اجتماعی شدن، شماره 13، سه ماهه دوم 1994، لیون، ددانشگاه لومیر لیون 2، ص. 12)

 

 

« Et l'on rencontre là une autre propriété de l'économie des échanges symboliques : c'est le tabou de l'explicitation (dont la forme par excellence est le prix). Dire, c'est détruire. Dire ce qu'il en est, déclarer la vérité de l'échange, ou, comme on dit parfois, « la vérité des prix » (quand on fait un cadeau, on enlève l'étiquette...), c'est anéantir l'échange. On voit en passant que les conduites dont l'échange de dons est le paradigme posent un problème très difficile pour la sociologie ; si la sociologie a beaucoup de mal à décrire correctement ce genre de conduites, c'est que précisément, par définition, elle explicite. Elle est obligée de dire ce qui va de soi et qui doit rester tacite, non-dit, sous peine d'être détruit en tant que tel. »

(« L'économie des biens symboliques », Cours du Collège de France à la Faculté d'Anthropologie et de Sociologie de l'Université Lumière Lyon, Cahiers du Groupe de Recherche sur la Socialisation, N°13, 2e trim. 1994, Lyon, Université Lumière Lyon 2, p.13-14)
Voir aussi : Échange de dons.

 

« و در اینجا با یکی دیگر  از ویژگی های اقتصاد مبادلات نمادین روبرو می شویم: تابوی صراحت( که روشن ترین شکل آن در "قیمت" است). گفتن [ یا فاش کردن قیمت، در این حال] به معنی تخریب است. گفتن آن چه وجود دارد، یعنی اعلام حقیقت مبادله  یا همان گونه که بعضی وقت ها  [ در شعار آگهی های تبلیغاتی ما می گویند] "حقیقت قیمت ها" ( [فراموش نکنیم که وقتی یک هدیه می دهیم، قبلا  اتیکت قیمت را از روی آن می کنیم...) به معنی نابود کردن  مبادله است. در این رهگذر، می بینیم که رفتارهایی که مبادلات دهش ها پارادایم آنها را تشکیل می دهد،  مسئله ای بسیار سخت برای جامعه شناس می آفرینند؛ و اگر می بینیم که جامعه شناسی در توصیف درست  چنین رفتارهایی آنقدر مشکل دارد، دلیل دقیقا  در آن است  که بنا بر تعریف، جامعه شناسی [به ناچار چیزها را به صراحت ] توضیح می دهد. جامعه شناسی ناچار است چیزهایی را که به خودی خود روشن می نمایند، اما نباید به زبان درآیند ( یا ناگفته ها)  را بر زبان آورد، زیرا در غیر این صورت محکوم به نابودی است.

(« اقتصاد کالاهای  نمادین»، دروس کلژ دو فرانس در دانشکده انسان شناسی و جامعه شناسی  دانشگاه لومیر لون، دفاتر گروه پژوهش  اجتماعی شدن، شماره 13،  سه ماه دوم 1994، لیون، دانشگاه لومیر لیون 2، صص. 13-14. )
نگاه کنید همچنین به : «مبادله دهش ها»

 

 

کلیه حقوق این پایگاه، برای پایگاه اطلاع رسانی ناصر فکوهی محفوظ است.