- آیا به نظر شما بحران هویتی به بحران اقتصادی مربوط نمی شود؟ بحرانی که مردان را به بیکاری می کشاند، آیا سبب نمی شود که آنها در رابطه با کارشان ویژگی یابند؟ - نه، زیرا بحرانی که من از آن صحبت می کنم به روان شناسی مربوط می شود و نه جامعه شناسی. این یک واقعیت است که ما در دوران بحران هستیم، که بسیاری از مردان بالای پنجاه سال امروز در بیکاری هستند، و غیره. اما ولو آنکه این امر پی آمدی هایی بر احساس هویت آنها داشته باشد، این منشاء مسئله نیست. من بخشی از کتابم را که در آن به هویت مرد در تاریخ پرداخته بودم از آن خارج کردم. .. ادامه مطلب

- مشاهده آنکه نقاط مشترکی بین دو جنس وجود دارد شما را به نوشتن «یکی و دیگری» رساند. و در این کتاب شما به یک نتیجه گیری عجیب رسیده اید: اگر خواسته باشیم که برابری میان دو جنس به وجود بیاید باید آن دو به هویت یکسانی برسند. - شما استدلال مرا واژگون کرده اید. من می گویم اگر ما خواسته باشیم الگوی جامعه ای را اختیار کنیم که در آن برابری میان دو جنس وجود داشته باشد، ضرورتا به شباهت میان دو جنس خواهیم رسید. برابری دو جنس یک هدف سیاسی است و یک نوع خواست عدالت که به حقوق بشر مربوط می شود. اما این برابری سبب نوعی شباهت عظیم میان دو جنس خواهد شد زیرا از خلال آن ما خواهیم توانست در عمل دوگانگی ماهیت جنسی موجودیت انسانی را ببینیم. .. ادامه مطلب

فرهنگ کنونی ایران و چشم اندازهای آن را بدون توجه به این چارچوب نمی توان تحلیل کرد و حتی باید از این نیز پیشتر رفت و گفت که بخش عمده مشکلات فرهنگی – اجتماعی ما در چشم اندازی لااقل پنجاه ساله در ارتباطی تنگاتنگ با دو موضوع «هویت های چند گانه» و «فضاهای چند کارکردی» قابل تعریف هستند. با توجه به این نکته بود که پیش از هر چیز تصمیم گرفتم که پایه های نظری برای بنیان گذاری رشته انسان شناسی شهری در ایران را فراهم بیاورم. رشته ای که نه در دانشگاه های ما تدریس می شد و نه چندان مورد توجه حتی مردم شناسان و انسان شناسان بود. البته ناگفته نگذاریم که حتی در اروپا نیز این رشته ای جدید است و تنها آمریکاست که پیشنه ای پنجاه ساله در این زمینه دارد... ادامه مطلب

در باب امکان وجود جامعه‌شناسی ادبیات باید به تاریخ این علم مراجعه کرد، چون تاریخ جامعه‌شناسی ادبیات امکان آن را ثابت کرده است. نقشه‌ی جامعه‌شناسی ادبیات خیلی گسترده است. آن چه در عالم واقع می‌بینید، کارهای عظیم لوکاچ، باختین، گلدمن و بوردیو، ثابت می‌کند که این علم تحقق پیدا کرده است. در ایران اما وضع فرق می‌کند و اصلا باید پرسش را به عقب‌تر برد و پرسید آیا جامعه‌شناسی به عنوان یک علم امکان وجود دارد؟... ادامه مطلب

تا همین سال‌های قبل که خیلی هم دور نیست، وقتی ما در دهه 60 درگیر جنگ بودیم، هیچ وقت شاهد برگزاری جشن چهارشنبه آخرسال با این همه صدا، نابهنجاری و در مجموع خشونت نبودیم. به نظر شما چه اتفاقی در این سال‌ها افتاده که با وجود جنگ بچه‌ها، جوانان و ... بیش از آنکه به فکر سر و صدا باشند به فکر برپایی و اجرای مراسمی چون پریدن از روی آتش، قاشق‌زنی و ... بودند. الان بیشتر شاهد برپایی میدان جنگ در خیابان‌ها ‌ها هستیم؟... ادامه مطلب

تأسفم این است که براى جوانهاى این روزگار، هرچه صحبت درین یادداشت کرده ام، همه اش گفتگو از مرحوم ها و درگذشتگان است ـ و این هم امرى طبیعى است که نوشته هشتاد سالگان از همین گونه است ـ و حتى در بعض کتابهایم وقتى من از کسانى یاد مى کنم ـ در نمونه غلط گیرى دوم، گاهى باید یکى دو کلمه مرحوم به بعضى اسم ها اضافه شود ـ سؤالات دهباشى ردیف مرتب داشت، ولى مخلص که آدم نامرتبى است ـ بدون توجه به نمرات ردیف همانطور «فلّه اى» هرچه به قلمش آید درین جواب مى نویسد... ادامه مطلب

فدریکو گارسیا لورکا در ۱۰ ژوئن سال ۱۹۳۶میلادی پای صحبت دوستِ کاریکاتوریستِ عاصی و بی‌پروای خود، «لوئیس باگاریا»[۱] می‌نشیند و این دو، از هنر و شعر می‌گویند و از ترانه‌های کولی‌ها و از معنای خوشبختی و درک این جهان و دریافت آن جهان. باگاریا یکی از بهترین و مشهورترین کاریکاتوریست‌های سیاسی آن دوران بود که با روزنامه «اِل سول» همکاری می‌کرد. گفت‌وگوی باگاریا با لورکا هم در همین روزنامه منتشر شد. این گفت‌وگو نه تنها آخرین، بلکه گیراترین و شاید مهمترین گفت‌وگویی است که لورکا انجام داد. حتی برخی براین باورند که سخنان لورکا در این گفت‌و‌گو، بدخواهان و دشمنان او را بیش از پیش به‌خشم آورد و آنان را برآن داشت تا هر چه زودتر صدای شاعر را خاموش کنند؛ چنانکه دو ماه پس از انتشار این گفت‌وگو، در ۱۸ ماه اوت ۱۹۳۶، لورکا را به‌دست جوخه‌ی اعدام سپردند... ادامه مطلب

پدرم قاضى دادگسترى بود. در بدو استخدام ازدواج کرد و با مادرم به سمت دادیار دادسراى اصفهان به آن شهر رفتند و من در همانجا - در خانه‏اى در کوچه‏اى نزدیک میدان نقش جهان، بین کاخ چهل ستون و کاخ هشت بهشت، که از آقاى رضاقلى خان برومند از محترمین اصفهان اجاره کرده بودند - به دنیا آمدم. خانه قدیمى زیبایى بود که هر وقت بعدها به اصفهان سفر مى‏کردم، به دیدن آن مى‏رفتم. خانه را بعداً ورثه فروختند به وزارت بهدارى و بهداشت. وزارتخانه اول آن را تبدیل کرد به داروخانه شبانه‏روزى و بعد بى‏هیچ توجهى به ارزش تاریخى آن، متأسفانه خراب کرد و به نحو چشم‏آزارى در آن منطقه تاریخى به صورت پیکره‏اى از بتون و آهن درآورد... ادامه مطلب

تحقیق درباره پژوهشگران معاصر ایران: (...)هوشنگ اتحاد (...)متولد اردیبهشت 1317 در شهر بابل است. درمقدمه جلد اول «پژوهشگران معاصر ایران» مى‏نویسد، بنیاد تعلیمات من از مادرم است که هنردوست بود و به تحصیل ارج‏مى‏نهاد. همچنین سالهاى تحصیل در دبیرستان رهنما وجود دبیران دلسوز و دانشمندى نظیرآقایان سیدمهدى بهبهانى‏نیا و حسینقلى نیسارى در اعتلاى معلومات ادبى او و دیگر شاگردان‏تأثیر بسزا داشته است. هوشنگ اتحاد در ادامه تحصیلاتش موفق مى‏شود دوره مهندسى‏فوق‏لیسانس در رشته کشاورزى را بگذراند. .. ادامه مطلب

بسیاری از دانشجویان ایرانی علوم اجتماعی که به منابع جدیدتر دسترسی کمتری دارند، هنوز تصور می‌کنند بازیگران اصلی نظریة جامعه‌شناسی، کارکردگرایان، کنش متقابلی‌ها، ساختارگرایان و چپ‌های قدیم (از مارکسیست‌ها تا فرانکفورتی‌ها) و امثالهم هستند. اما به نظر می‌رسد که در سطح جهانی علاوه بر ورود اشکال تکامل‌یافته‌تر این رویکردهای نظری و همچنین تأثیرگذارتر شدن نظریه‌های ترکیبی، امروزه جریان‌های نظری جامعه‌‌شناسی بیشتر حول شخصیت‌هایی چون بوردیو، شما، گیدنز، ترنر، بک، هابرماس، کالینز، کاستلز و دیگران شکل گرفته است و... ادامه مطلب