کتاب «درباره تلویزیون و سلطه ژورنالیسم» اثر پیر بوردیو بزودی به ترجمه ناصر فکوهی منتشر خواهد شد. این کتاب کوچک که انتشارات لیبر آن را به چاپ رسانده است شامل دو درس پیر بوردیو در کلژ دو فرانس، نخست درباره تلویزیون و سپس درباره مطبوعات می شود. این کتاب یکی از پر نفوذ ترین آثار بوردیو بوده است که نثر آن نسبت به سایر آثار این متفکر استثنایی قرن بیستم، ساده تر به شمار می آید. بودریو در این کتاب نشان می دهد که چگونه تلویزیون از طریق دستکاری بر تصاویر و روابط میان آنها با اندیشه و کلام، افکار انسان ها را به گمراهی می کشاند. از سوی دیگر در درس دوم درباره سلطه مطبوعات، بوردیو، به نقدی سهمگین علیه بخشی از مطبوعات به مثابه حوزه ای تقلیل گرایانه در عرصه اندیشه می پردازد... ادامه مطلب

در اینجا ما با ابعاد اجتماعی و ناخود آگاه سروکار داریم. یک ناشر مسن چیزهایی را منتشر می کند که سی سال پیش منتشر می کرد و مولفان جوانی را که اصولا به چشمش نمی آیند، از میان می برد. مولفان قدیمی نویسندگان تازه کار را از میان می برند و از نویسندگانی حمایت می کنند که با آنها خوانایی داشته باشند و برای این کار بر کتاب های آنها مقدمه می نویسند – این مقدمه ها نوعی انتقال سرمایه نمادین هستند. همه اینها بسیار به کار بانک ها شباهت دارد: روابط بهره برداری، روابط سلطه و روابط مالکیت، که همانگونه که شما هم می گفتید، بسیار هم خشونت آمیز هستند زیرا ما با یک خشونت نمادین سروکار داریم... ادامه مطلب

گراو: شما همواره میدان هنری را به مثابه میدانی مشخص کرده اید که لزوما ضوابط میدان اقتصادی را به رسمیت نمی شمارد. من در این مورد با شما موافق نیستم. مهم ترین چیزی که در میدان هنری به چشم می خورد تراکم سازوکارهای اقتصادی در آن است. برای نمونه استثمار خویشتن امری رایج در این میدان است، افراد به صورتی داوطلبانه برای آرمان گرایی هنری خود را استثمار می کنند. افزون بر این، میدان هنری، میدانی نه چندان مورد حمایت است، زیرا در آن صندوق های بازنشستگی و بیمه چندانی وجود ندارد... ادامه مطلب

اغلب درباره من گفته می شود که به صورت نظام مندی افرادی را که «دارای دانش» هستند را در برابر پرسش هایی قرار می دهم که آنها را وادارد به زمینه زیباشناسی وارد شوند، زمینه ای که در آن عموما خلاء های یک نظریه و یا محافظه کاری نهفته در آن ظاهر می شوند. در نزد شما، من نتوانستیم هیچ چیزی پیدا کنم که بتوان این کار را انجام بدهد یا شما را به موقعیتی حاد بکشاند. بنابراین تصمیم گرفتم با توجه به این موقعیت جدید تلاش کنم مجموع نظریات شما را علیه خودتان و علیه خودم در زمینه نوعی خود - اندیشی( یا خود بازنابانندگیauto-refelexion) به کار بگیرم... ادامه مطلب

تاریخ اندیشه در علوم اجتماعی تا حد بسیار زیادی وام دار سنت فرانسوی است به صورتی که نمی توان از هیچ یک از علوم انسانی و اجتماعی نام برد بدون آنکه از متفکرانی کلیدی و پایه گذارانی چون اگوست کنت و امیل دورکیم یاد کرد. در حقیقت این علوم بر پایه سنت هایی باستانی که در آن واحد از تمدن یونانی و تمدن اسلامی بیرون آمده بودند پس از رنسانس در کشورهای فرانسه و بریتانیا شکل گرفتند و به سراسر جهان گسترش یافتند. در این میان و در طول بیش از 150 سالی که از آغاز دانشگاهی این علوم می گذرد، تنها تعداد محدودی از متفکران و اندیشمندان بوده اند که اندیشه آنها تاثیری جهانی و پایدار بر جای گذاشته است وبرغم گشت ده ها سال از زمان انتشار این افکار هنوز در تمام دانشگاه های جهان تدریس می شود... ادامه مطلب

کیش "فرهنگ مردمی"، اغلب، صرفا نوعی واژگونی کلامی و بی تاثیر و در نتیجه تصنعا انقلابی است، نوعی نژاد پرستی طبقاتی که عملکردهای مردمی را به سطح نوعی بربریت یا ابتذال تقلیل می دهد: برای نمونه، برخی از مراسم تجلیل از زنانگی که [در واقع] کاری نمی کنند جز تقویت سلطه مذکر. این شیوه ای است در نهایت بسیار سهل و ساده در احترام گذاشتن به «مردم» و تقدیر ظاهری از آنها که [در حقیقت] کمک می کند بتوان آنها را درون خودشان اسیر نگه داشت و یا ایشان را واداشت محرومیت های خود را به ظاهر انتخاب هایی [آزاد] یا موفقیت هایی ارادی وانمود کنند... ادامه مطلب

چرا در کتاب جدید خود، «سلطه مردانه»، جامعه قبایلی الجزایر را برای نشان دادن سلطه مردانه در جوامع ما انتخاب کرده اید؟ آیا به نظر شما روستایی قبایلی ما را نسبت به خودمان آگاه می کند؟ - مسئله رابطه ما با جنس ها برایمان آنقدر جنبه خصوصی دارد که نمی توانیم آن را بدون نوعی میان بر زدنی بازتابنده به سوی خودمان، تحلیل کنیم. یک زن یا یک مرد، مگر آنکه قابلیت هایی استثنایی داشته باشد، به سختی می تواند به آگاهی نسبت به زنانگی یا مردانگی خود دست یابد و دلیل این امر دقیقا در آن است که این موقعیت ها با وجود خود آنها همجوهر است... ادامه مطلب

خردگرایی علم گرا، یعنی همان [گرایشی] که الگوی آن را می توان در سیاست صندوق بین المللی پول و بانک جهانی یا دفاتر حقوقی بین المللی(Law firms) یعنی شرکت های فراملیتی حقوقی یافت؛ دفاتری که سنت های حقوق آمریکا را به کل جهان تحمیل می کنند: خردگرایی حقوق آمریکایی، نظریه های خردگرا و غیره که در آن واحد هم بیان و هم ضمانت نوعی خودخواهی غربی در آنها مشاهده می شود؛ گویی برخی از افراد دارای انحصار در خرد هستند... ادامه مطلب

نظام تحصیلی (...) حافظ نظم پیش از خود است، یعنی حافظ فاصله ای که میان دانش آموزانی با کمیت های نابرابر در سرمایه فرهنگی، وجود دارد. دقیق تر بگوئیم، نظام تحصیلی با زنجیره ای از تعداد بی شماری عملیات گزینشی، کسانی را که دارای سرمایه های فرهنگی موروثی هستند، از کسانی که فاقد چنین سرمایه های هستند، جدا می کند. و از آنجا که تفاوت های مربوط به استعداد ها از تفاوت های تحصیلی، با اتکاء بر سرمایه موروثی، غیر قابل تفکیک هستند، این نظام تلاش می کند که تفاوت های اجتماعی پیش از خود را حفظ کند. (... ادامه مطلب

نمایشنامه پاتریک ساسکیند کنترباس تصویری بسیار گویا از تجربه دردناک همه کسانی عرضه می کند که همچون نوازنده یک کنتروباس در ارکستر، درون جهانی پر پرستیز و ممتاز، در موقعیتی نازل و ناپیذا قرار گرفته اند، تجربه ای که دردناک بودن آن برای چنین کسی که تجربه مشارکتش درآن تنها به احساس حقارت نسبی اش محدود... ادامه مطلب